Chronische ontstekingen en de ontwikkeling van kanker liggen niet ver uit elkaar – zodoende bracht mijn zoektocht naar supplementen of kruiden die minimaal een pijnstillende werking zouden kunnen hebben bij het blaaspijnsyndroom, mij ook op het spoor van kruiden die een anti-kanker of kanker bestrijdende eigenschappen bezitten.

Hoewel ik eerder in het proces al een enorme verbetering in mijn blaaspijnsyndroom klachten had ervaren, waar ik hier eerder over schreef. Zou ik later een betere stack gaan ontdekken, althans voor mezelf maar dat epistel is nog niet geschreven. Maar omdat het belangrijkste component, een eenvoudig onkruid is wat zulk een krachtige eigenschappen tegen kanker schijnt te hebben heb ik die voorrang verleent.

Nobelprijs voor Werking Artemissia annua

Kankerbestrijding vraagt om precisie, innovatie en een diepgaand begrip van cellulaire processen. In een tijd waarin de zoektocht naar effectievere en minder belastende therapieën steeds urgenter wordt, verschijnt artemisinine als een veelbelovende speler.

Oorspronkelijk geëxtraheerd uit de plant Artemissia annua, (niet verwarren met de Absinth) verwierf artemisinine (de werkzame stof) wereldwijde bekendheid door zijn revolutionaire rol in de bestrijding van malaria.

In 2015 ontving Tu Youyou de Nobelprijs voor Geneeskunde voor haar baanbrekende werk aan artemisinine. Haar ontdekking heeft niet alleen de behandeling van malaria revolutionair veranderd, maar heeft ook de aandacht gevestigd op de potentieel therapeutische toepassingen van artemisinine bij andere ziekten, waaronder kanker.

De doorbraak in de ontwikkeling van artemisinine kwam al in de jaren ’70, toen ze de Chinese wetenschapper Tu Youyou een systematische zoektocht ondernam naar nieuwe behandelingen voor malaria.

Ze baseerde haar onderzoek op traditionele Chinese geneeskunde en ontdekte dat extracten van
Artemissia annua effectief waren tegen de malaria-parasiet; Plasmodium falciparum.

Wat is Artemissia annua?

Zomeralsem (Artemissia annua), ook wel zoete alsem of qing hao genoemd, is een wereldwijd voorkomende plant met fijn geveerde, varenachtige bladeren en kleine felgele bloemetjes die een karakteristieke kamferachtige geur verspreiden.

Zomeralsem vertoont bij muizen een kalmerend effect, vermoedelijk via invloed op de benzodiazepine receptoren.

Daarnaast versterkt Artemissia annua de weerstand tegen Corona/ COVID, bacteriën, schimmels en parasieten in de darmen, wat bijdraagt aan een gezonde darmflora en een goede conditie van het maag-darmkanaal.

Artemisia annua behalve tegen Malaria, eveneens verwoestend effect op kanker

De laatste twee decennia is verder duidelijk geworden dat de kracht van deze stof dus niet beperkt blijft tot infectieziekten. Artemisinine blijkt een unieke werking te hebben tegen in elk geval bepaalde vormen van kanker, waaronder leukemie, glioom, melanoom, colorectale kanker, borstkanker, eierstokkanker, prostaatkanker, nierkanker, maagkanker, enz, met als sleutel het fenomeen van reactieve zuurstofspecies (ROS).

Artemisinine werkt ook nog eens zeer krachtig tegen kanker – proefdieren en mensen merkten soms binnen 48 uur al enorme verbetering tot volledig genezing aan toe. De werking van Artemisinine in kankertherapie berust op een elegant, maar dodelijk nauwkeurig mechanisme.

Tumorcellen, bekend om hun verhoogde ijzeropname – een eigenschap die hen helpt sneller te delen, maar tevens hun achilleshiel vormt – worden doelwit van artemisinine. Wanneer artemisinine in contact komt met tweewaardig ijzer (Fe²⁺), ondergaan de moleculen een chemische reactie die een storm van vrije radicalen op gang brengt, genaamd ROS.

Deze ROS zijn in staat om het DNA, eiwitten en celstructuren van de tumorcel te beschadigen, leidend tot apoptose (geprogrammeerde celdood). Gezonde cellen hebben doorgaans een veel lagere ijzerconcentratie en worden daardoor grotendeels gespaard.

Hoe ROS, ijzer en Artemisine een dodelijke combinatie vormen voor kanker

Dit epistel neemt je mee in de fascinerende wereld van ROS, ijzer en artemisinine. We onderzoeken hoe deze elementen samen een krachtig wapen vormen tegen ontstekingen en kanker en hoe kruiden en supplementen deze werking kunnen versterken of juist tenietdoen.

In het bijzonder wordt aandacht besteed aan de synergetische effecten van natuurlijke stoffen zoals berberine, kaneelschors, paardenbloemwortel, kurkuma en zwarte peper, die elk op hun eigen manier bijdragen aan een verhoogde ROS-productie – essentieel voor de effectiviteit van artemisinine.

Tegelijkertijd schuilt er gevaar in het ondoordacht combineren van artemisinine met andere stoffen, wat kan leiden tot ongewenste effecten. Het is cruciaal om inzicht te hebben in de biochemische interacties en de juiste protocollen te volgen voor een veilige en effectieve behandeling.

De biochemie van ROS: vriend en vijand

Reactieve zuurstofspecies (ROS) spelen een cruciale rol in het menselijk lichaam, zowel als essentiële moleculen voor fysiologische processen als als potentiële schadeveroorzakers. Dit epistel verkent de moleculaire mechanismen van ROS, hun rol in gezondheid en ziekte, en hoe ze kunnen worden ingezet als therapeutisch wapen in de oncologie, met speciale aandacht voor de interactie met artemisinine.

Wat zijn reactieve zuurstofspecies? / Wat is ROS?

ROS zijn een groep sterk reactieve moleculen die zuurstof bevatten, zoals superoxide (O₂•⁻), waterstofperoxide (H₂O₂), hydroxylradicaal (•OH) en singletzuurstof (¹O₂). Deze deeltjes ontstaan voornamelijk in de mitochondriën, waar zuurstof wordt gebruikt voor energieproductie via oxidatieve fosforylering.

Productie van ROS:

Mitochondriën: Elektronen kunnen tijdens de ademhalingsketen lekken en met zuurstof reageren, wat leidt tot de vorming van superoxide.

Enzymatische processen: Enzymen zoals NADPH-oxidase en xanthine-oxidase dragen ook bij aan de productie van ROS.

Exogene bronnen: Factoren zoals roken, vervuiling, bestraling en toxines kunnen de ROS-productie verhogen.

Fysiologische rol van ROS

Hoewel ROS vaak worden gezien als schadelijk, hebben ze op lage niveaus essentiële functies:

Celsignalering: ROS zijn betrokken bij de regulatie van groeifactoren, ontstekingsreacties en apoptose. Immuunsysteem: Fagocyten gebruiken ROS om pathogenen te doden tijdens een ‘oxidatieve burst’. Celproliferatie en differentiatie: Bepaalde ROS-niveaus zijn noodzakelijk voor normale celgroei.

Het lichaam heeft een uitgebreid antioxidanten-systeem (zoals glutathion, superoxide-dismutase en catalase) om een evenwicht te behouden tussen ROS en bescherming tegen oxidatieve schade.

ROS als ziekteveroorzaker

Wanneer de productie van ROS de capaciteit van het antioxidanten-systeem overschrijdt, ontstaat oxidatieve stress. Dit kan leiden tot: DNA-schade in: Mutaties en chromosomale instabiliteit, belangrijke aanjagers van kanker. Eiwitoxidatie: Verlies van enzymfunctie en beschadigingen aan receptoren. Lipideperoxidatie: Aantasting van celmembranen en ontstekingsreacties.

Chronische oxidatieve stress wordt in verband gebracht met veroudering, hart- en vaatziekten, neurodegeneratie en kanker.

Tumorcellen en oxidatieve stress

Tumorcellen hebben een verhoogde stofwisseling en snelle celdeling, wat leidt tot een constante lichte stijging van ROS-productie. Ze passen zich aan door hun antioxidanten-systemen te versterken, maar blijven kwetsbaar voor verdere verhogingen van ROS.

Dit verschil tussen tumor- en gezonde cellen vormt de basis voor ROS-gebaseerde therapieën: een extra ‘duw’ in ROS-productie kan tumorcellen tot celdood dwingen, terwijl gezonde cellen voldoende bescherming behouden.

Artemisinine bevat een endoperoxidebrug die in aanwezigheid van tweewaardig ijzer (Fe²⁺) een Fenton-achtige reactie ondergaat. Hierdoor ontstaan extreem reactieve radicalen.

De reactie verloopt als volgt: Artemisinine + Fe²⁺ → vrije radicalen (•OH, O₂•⁻) → DNA- en eiwitschade → apoptose tumorcel.

Deze reactie vindt voornamelijk plaats in cellen met een hoge ijzerconcentratie, zoals tumorcellen.

ROS als therapeutisch wapen: mechanismen

Initiatie van apoptose: ROS activeren mitochondriale signaalroutes die leiden tot het loslaten van cytochroom c en activering van caspases. Inhibitie van proliferatie: ROS beschadigen DNA, wat celdeling stopt. Angiogeneseremming: Hoge ROS-concentraties remmen de vorming van nieuwe bloedvaten in tumoren.

Synergie tussen ROS-verhogende kruiden/supplementen en artemisinine

Bepaalde kruiden zoals paardenbloemwortel, kaneelschors en berberine verhogen de intracellulaire ijzerconcentratie of de productie van mitochondriale ROS, waardoor de gevoeligheid voor artemisinine toeneemt. Dit creëert een ‘perfecte storm’ waarbij tumorcellen hun verhoogde ROS niet meer kunnen neutraliseren en sterven.

Valkuilen: ROS en gezonde cellen

Hoewel gezonde cellen relatief beschermd zijn, bestaat bij excessieve ROS-productie een risico op schade aan lever, zenuwstelsel of bloedcellen. Dit onderstreept het belang van goed gedoseerde en getimede protocollen.

ROS zijn tegelijkertijd onmisbaar en gevaarlijk. Door hun unieke biochemische eigenschappen vormen ze een krachtig instrument in de strijd tegen kanker, vooral in combinatie met artemisinine.

Het succes van deze strategie berust op het slim verhogen van ROS in tumorcellen, zonder gezonde weefsels te overbelasten – een evenwicht dat vraagt om inzicht, zorgvuldigheid en actuele kennis van de biochemie.

Selectiviteit: Waarom artemisinine tumorcellen treft

Een van de meest intrigerende eigenschappen van artemisinine is dus de selectieve toxiciteit voor kankercellen, terwijl gezonde cellen grotendeels worden gespaard.

Dit selectieve effect is het resultaat van een subtiel samenspel van biochemische kenmerken die kenmerkend zijn voor tumorweefsel, in het bijzonder hun ijzerrijke omgeving, verhoogde oxidatieve stress en veranderde regulatie van celoverleving. In dit epistel ontrafelen we de onderliggende mechanismen van deze selectiviteit en leggen we uit hoe artemisinine tumorcellen herkent en uitschakelt.

Verhoogde ijzeropname door tumorcellen

Het fundament van de werking van artemisinine ligt in het gegeven dat tumorcellen systematisch meer ijzer opnemen dan hun gezonde tegenhangers. Dit komt door de verhoogde expressie van transferrinereceptoren (TfR1) op het celoppervlak van kankercellen. Transferrine is het transporteiwit dat ijzer door het bloed vervoert; de receptoren zorgen ervoor dat ijzer efficiënt wordt opgenomen in cellen.

Waarom doen tumorcellen dit? Kankercellen delen razendsnel en hebben ijzer nodig als cofactor voor tal van enzymen die betrokken zijn bij DNA-synthese en celproliferatie. Deze ‘ijzerverslaving’ maakt ze extra kwetsbaar voor therapieën die afhankelijk zijn van ijzer, zoals artemisinine.

Wetenschappelijk bewijs: Studies tonen aan dat het blokkeren van transferrinereceptoren de activiteit van artemisinine significant vermindert, wat bevestigt dat ijzeropname essentieel is voor de selectieve toxiciteit.

De Fenton-reactie opnieuw uitgelegd

Artemisinine draagt een endoperoxidebrug, een gevoelige chemische structuur die in aanwezigheid van Fe²⁺ (tweewaardig ijzer) wordt gebroken. De reactie die volgt – de zogeheten Fenton-reactie – produceert hydroxylradicalen (•OH) en andere ROS. Aangezien tumorcellen meer Fe²⁺ bevatten, vindt deze reactie vooral daar plaats.

Intrinsieke oxidatieve stress in tumorcellen

Tumorcellen leven op het scherp van de snede: hun stofwisseling is zo opgevoerd dat er continu lichte oxidatieve stress heerst. Ze zijn gewend aan hogere ROS-niveaus, maar balanceren op de rand van wat hun antioxidanten-systeem aankan. Wordt de ROS-productie verder opgevoerd – zoals door artemisinine – dan overschrijden ze hun limiet en worden ze fataal beschadigd.

Belangrijk verschil:
Gezonde cellen functioneren meestal met lagere ROS-niveaus en hebben een robuuster antioxidanten-systeem, waardoor ze zich beter kunnen verdedigen tegen tijdelijke ROS-pieken.

Overexpressie van bepaalde enzymen in tumoren

Sommige tumoren vertonen een verhoogde activiteit van heem-oxygenase, ferritine en andere ijzerverwerkende enzymen. Dit leidt tot een grotere intracellulaire beschikbaarheid van vrij ijzer – precies het substraat dat artemisinine nodig heeft om zijn dodelijke effect op tumoren uit te oefenen.

Micro-omgeving van de tumor: hypoxie en pH

De micro-omgeving van tumoren verschilt aanzienlijk van gezond weefsel:

Hypoxie (zuurstoftekort): Tumoren groeien vaak sneller dan hun bloedvoorziening kan bijhouden, wat leidt tot gebieden met weinig zuurstof. Dit stimuleert de expressie van ijzer- en stress-gerelateerde genen.

Verzuring (lage pH): Door hun hoge suikerverbruik (Warburg-effect) produceren tumoren veel melkzuur, wat leidt tot een zure omgeving. Deze omstandigheden verhogen de beschikbaarheid van Fe²⁺, waardoor artemisinine nog effectiever wordt geactiveerd.

Beperkte bescherming door antioxidanten in tumorcellen

Hoewel kankercellen hun antioxidanten-schild versterken, blijft hun capaciteit kwetsbaar. Ze zijn minder goed in staat om grote ROS-pieken op te vangen, juist door hun verhoogde basale oxidatieve stress. Gezonde cellen, met een normaal of laag ROS-niveau, kunnen tijdelijke stijgingen beter verwerken.

Klinische implicaties: gericht doden, minder bijwerkingen

De selectiviteit van artemisinine betekent dat het – mits correct toegepast – relatief weinig schade aanricht aan gezond weefsel. In klinische studies wordt zelden ernstige toxiciteit gezien, zeker in vergelijking met klassieke chemotherapie.

Voorbeeld uit de praktijk:
Bij patiënten met eierstokkanker die intraveneuze artesunaat kregen, werden vooral milde bijwerkingen gezien; ernstige schade aan lever, nieren of beenmerg bleef uit.

Synergie met ijzerverhogende en ROS-versterkende stoffen

De selectiviteit kan verder worden aangescherpt door gelijktijdig stoffen toe te dienen die de ijzeropname van tumorcellen verhogen, of die zelf de ROS-productie versterken. Dit tilt het ROS-niveau in tumorcellen nét boven de kritische grens, terwijl gezonde cellen beschermd blijven.

Valkuil: ongewenste interacties met antioxidanten supplementen !

Een van de grootste valkuilen is het gebruik van krachtige antioxidanten tijdens artemisinine-therapie. Stoffen als NAC, glutathion of hoge doses vitamine C kunnen het selectieve ROS-mechanisme tenietdoen en de effectiviteit drastisch verlagen. Het is daarom essentieel om deze combinaties te vermijden, tenzij specifiek voorgeschreven door een arts.

Dus, Artemisinine benut unieke eigenschappen van tumorcellen – hun ijzerhonger, verhoogde oxidatieve stress en afwijkende micro-omgeving – om selectief en krachtig celdood te veroorzaken.

De selectiviteit wordt verder versterkt door slimme combinaties met andere natuurlijke stoffen, terwijl het vermijden van antioxidanten een absolute voorwaarde is voor succes.

Kruiden die ROS bevorderen: Mechanismen en synergie

De effectiviteit van artemisinine in de oncologische context kan aanzienlijk worden verbeterd door doelgericht gebruik te maken van kruiden en supplementen die de productie van reactieve zuurstofspecies (ROS) in tumorcellen verhogen.

Waarom kruiden inzetten ter versterking van ROS?

Zoals eerder besproken, balanceren tumorcellen op het randje van oxidatieve stress. Door met artemisinine het ROS-niveau kunstmatig te verhogen, wordt deze balans verstoord en raken tumorcellen fataal beschadigd.

Het toevoegen van bepaalde kruiden en supplementen kan deze ROS-stijging verder stimuleren, waardoor de effectiviteit van artemisinine maximaal wordt benut.

Het doel is een ‘perfecte storm’ te creëren waarin de ROS-productie in de tumorcel het kritische punt bereikt dat leidt tot apoptose, terwijl gezonde cellen dankzij hun robuustere antioxidanten-systeem relatief ongemoeid blijven.

Kruiden en supplementen die ijzerbeschikbaarheid verhogen

Paardenbloemwortel (Taraxacum officinale)

Werkingsmechanisme:
Paardenbloemwortelextract is in vitro aangetoond de expressie van transferrinereceptoren op tumorcellen te verhogen. Hierdoor neemt de cel meer ijzer op, wat een essentieel substraat is voor de Fenton-reactie die artemisinine activeert.

Praktische toepassing:

Dosering: 500 mg/dag, bij voorkeur op een nuchtere maag

Vorm: gestandaardiseerd extract of tinctuur

Klinische relevantie:
Onderzoek suggereert dat paardenbloemwortel de gevoeligheid van verschillende tumoren voor ROS-verhogende therapieën vergroot zonder significante bijwerkingen.

Berberis Vulgaris

Werkingsmechanisme:
Berberine, een alkaloïde afkomstig uit onder andere Berberis vulgaris, bevordert de opname van ijzer via stimulatie van lactoferrinereceptoren. Daarnaast werkt berberine zelf licht mitochondriaal toxisch, wat de ROS-productie verder aanjaagt.

Praktische toepassing:

Dosering: 800 mg/per dag, gespreid over twee innames. Let op: kan de werking van bepaalde medicijnen beïnvloeden (CYP-remmer). Innemen met wat vet zoals ghee of roomboter.

IJzerbisglycinaat

Werkingsmechanisme:
IJzerbisglycinaat levert direct tweewaardig ijzer (Fe²⁺) aan, het substraat waarop artemisinine werkt. Het is belangrijk om dit supplement gescheiden van antioxidanten te nemen om de beschikbaarheid van vrij ijzer in de tumorcel te maximaliseren.

Praktische toepassing:

Dosering: 30 mg, 2 uur vóór artemisinine-inname

Let op: langdurig gebruik alleen onder medische begeleiding om ijzerstapeling te voorkomen

Kruiden en stoffen die ROS-productie direct verhogen

Kaneelschors (Cinnamomum verum)

Werkingsmechanisme:
Kaneelschors bevat verbindingen zoals cinnamaldehyde, die de mitochondriale functie kunnen verbeteren en de productie van ROS in tumorcellen verhogen. Het verhoogt ook de expressie van pro-oxidatieve enzymen, wat bijdraagt aan een hogere ROS-activiteit.

Praktische toepassing:

• Dosering: 1-2 theelepels kaneelpoeder per dag, of 500 mg gestandaardiseerd extract.
• Vorm: poeder of capsules.

Klinische relevantie:
Studies tonen aan dat kaneel de gevoeligheid van tumorcellen voor chemotherapie kan verhogen door de ROS-productie te stimuleren.

Kurkuma (Curcuma longa)

Werkingsmechanisme:
Curcumine, het actieve bestanddeel van kurkuma, heeft krachtige antioxidanteigenschappen, maar paradoxaal genoeg kan het in synergie ook de productie van ROS verhogen in tumorcellen, vooral in combinatie met andere stoffen zoals artemisinine. Curcumine kan de mitochondriale functie beïnvloeden en zo ROS genereren. Onderzoek heeft aangetoond dat deze combinatie kan leiden tot een aanzienlijke verhoging van apoptose bij kankercellen, met maar liefst 400%, hoewel ik de bron niet meer kan vinden.

Praktische toepassing:

• Dosering: 500-1000 mg curcumine per dag, bij voorkeur met zwarte peper (piperine) voor betere opname.
• Vorm: capsules of poeder.

Klinische relevantie:
Curcumine heeft in verschillende studies aangetoond dat het de effectiviteit van kankertherapieën kan verhogen door het stimuleren van ROS-productie en het verminderen van tumorgroei.

Zwarte peper (Piper nigrum)

Werkingsmechanisme:
Zwarte peper bevat piperine, dat de absorptie van andere stoffen zoals curcumine aanzienlijk verhoogt. Piperine zelf kan ook de productie van ROS stimuleren door de mitochondriale functie te beïnvloeden en de expressie van oxidatieve enzymen te verhogen.

Praktische toepassing:

• Dosering: 10-20 mg piperine per dag, bij voorkeur in combinatie met curcumine.
• Vorm: poeder of capsules.

Klinische relevantie:
De combinatie van piperine met andere antioxidanten of chemotherapeutica kan de effectiviteit verhogen door de bioavailability te verbeteren en de ROS-productie te verhogen.

Synergetische effecten van kruiden en artemisinine

De combinatie van artemisinine met de bovengenoemde kruiden kan leiden tot een sterk versterkt synergistisch effect. Door de verhoogde ROS-productie in tumorcellen wordt de effectiviteit van artemisinine gemaximaliseerd, terwijl gezonde cellen relatief gespaard blijven.

Praktische overwegingen

Bij de toepassing van deze kruiden en supplementen is het essentieel om rekening te houden met de doseringen en mogelijke interacties. Het combineren van verschillende middelen vereist zorgvuldige monitoring en, indien nodig, aanpassing van protocollen.

Valkuilen

Kruiden en supplementen die de ROS-productie verhogen of de ijzeropname bevorderen, kunnen de effectiviteit van artemisinine aanzienlijk vergroten. Door een synergistisch effect te creëren, kunnen deze middelen bijdragen aan een gerichter en effectiever kankerbehandelingsprotocol.

Er zijn risico’s verbonden aan het gebruik van kruiden en supplementen, vooral als ze niet goed worden gedoseerd of als er ongepaste combinaties worden gemaakt.

Het is cruciaal om de interacties met andere geneesmiddelen en de individuele respons van patiënten te monitoren en te bespreken met een zorg professional.

Hogere doses puur artemisinine (>200 mg/dag) verhogen risico op neurologische bijwerkingen. Te veel ijzer kan leiden tot oxidatieve stress in gezond weefsel.

Kruiden en supplementen die ROS remmen: Wat te vermijden

Bij het opstellen van een behandelprotocol voor kanker is het essentieel om bewust te zijn van stoffen die de productie van reactieve zuurstofspecies (ROS) kunnen remmen. Het combineren van artemisinine met deze stoffen kan de effectiviteit van de behandeling verminderen.

Antioxidanten en hun impact

Antioxidanten zijn stoffen die ROS neutraliseren en daardoor de oxidatieve stress in cellen verlagen. Hoewel ze nuttig zijn voor het beschermen van gezonde cellen, kunnen ze ook de effectiviteit van kankertherapieën zoals artemisinine verminderen.

Vitamine C

Wat doet vitamine C?
Vitamine C is een krachtige antioxidant die ROS neutraliseert. Het kan het effect van artemisinine verminderen door de ROS-productie te verlagen die nodig is voor de cytotoxische werking.

Advies:
Het is raadzaam om vitamine C-supplementen te vermijden tijdens de behandeling met artemisinine.

Glutathion

Wat doet glutathion?
Glutathion is een belangrijke antioxidant in het lichaam die helpt bij het neutraliseren van ROS. Hoewel het essentieel is voor gezonde cellen, kan een verhoogde glutathionstatus de effectiviteit van artemisinine en andere chemotherapeutica verminderen.

Advies:
Vermijd hoge doses glutathion of supplementen die de glutathionspiegel verhogen tijdens de behandeling.

N-acetylcysteïne (NAC)

Wat doet NAC?
NAC is een precursor voor glutathion en kan de antioxidante capaciteit verhogen, wat de effectiviteit van artemisinine kan verlagen. Het wordt vaak gebruikt om bijwerkingen van chemotherapie te verminderen, maar kan ook de werking van artemisinine nadelig beïnvloeden.

Advies:
Gebruik NAC met voorzichtigheid en overleg met een zorgverlener voordat je het combineert met artemisinine.

Groene thee (Camellia sinensis)

Wat doet groene thee?
Groene thee bevat catechinen die krachtige antioxiderende effecten hebben. Hoewel ze enkele voordelen bieden, kunnen ze ook de oxidatieve stress in tumorcellen verlagen, wat de effectiviteit van artemisinine zou kunnen verminderen.

Advies:
Overweeg om de inname van groene thee te beperken tijdens de behandeling.

Conclusies en aanbevelingen

Het is van cruciaal belang om de rol van antioxidanten en ROS-remmende stoffen in de behandeling van kanker te begrijpen. Tijdens een therapie met artemisinine is het aan te raden om stoffen die de ROS-productie verminderen te vermijden om de effectiviteit van de behandeling te maximaliseren.

Biobeschikbaarheid verhogen: De rol van piperine, grapefruit en meer

De effectiviteit van artemisinine kan worden beïnvloed door de biobeschikbaarheid, hetgeen verwijst naar de mate en snelheid waarmee een stof in de systemische circulatie terechtkomt. Hieronder behandel ik verschillende strategieën om de biobeschikbaarheid van artemisinine te verhogen, waaronder het gebruik van piperine, grapefruit en andere stoffen.

Piperine

Wat is piperine?
Piperine is het actieve bestanddeel van zwarte peper en staat bekend om zijn vermogen om de absorptie van verschillende voedingsstoffen en medicijnen aanzienlijk te verhogen.

Werkingsmechanisme:
Piperine remt enzymen in de lever (met name CYP3A4) die verantwoordelijk zijn voor de afbraak van veel geneesmiddelen, waaronder artemisinine. Hierdoor kan artemisinine langer in het lichaam aanwezig blijven en effectiever zijn.

Praktische toepassing:

Dosering: 10-20 mg piperine per dag, bij voorkeur in combinatie met artemisinine.

Vorm: capsules of poeder.

Grapefruit

Wat doet grapefruit?
Grapefruit bevat stoffen die de activiteit van CYP3A4 in de lever verminderen, vergelijkbaar met piperine. Dit kan de biobeschikbaarheid van artemisinine verhogen.

Praktische toepassing:

• Aanbeveling: ½ tot 1 grapefruit per dag, maar voorzichtigheid is geboden bij het combineren met andere medicijnen.

Klinische studies

Klinische studies naar de toepassing van artemisinine in de oncologie hebben veelbelovende resultaten opgeleverd. Deze studies variëren van kleine fase I-onderzoeken tot grotere fase II-onderzoeken waarbij patiënten met verschillende kankertypes werden behandeld.

Voorbeelden van klinische toepassingen:

• Leukemie: In een studie met patiënten met acute myeloïde leukemie (AML) werd aangetoond dat artemisinine de apoptose in leukemiecellen kan induceren en de overleving van de patiënten kan verbeteren.
• Borstkanker: Een andere studie toonde aan dat de combinatie van artemisinine met chemotherapie leidde tot een significante vermindering van tumorgroei bij patiënten met gevorderde borstkanker.
• Prostaatkanker: Onderzoek heeft aangetoond dat artemisinine in staat is om de groei van prostaatkankercellen te remmen en de effectiviteit van androgenenblokkers te verhogen.

Dosering en toedieningsroutes

De optimale dosering van artemisinine varieert afhankelijk van het type kanker en de individuele patiënt. Er zijn verschillende toedieningsroutes onderzocht, waaronder orale inname, intraveneuze toediening en suppletie met artesunaat, een oplosbare vorm van artemisinine.

Orale toediening: Meestal wordt een dosis van 200-400 mg artemisinine per dag aanbevolen, verdeeld over meerdere doses.

Intravenieuze toediening: In sommige klinische settings wordt artesunaat intraveneus toegediend, vooral bij patiënten die niet goed reageren op orale vormen of bij ernstige gevallen.

Combinatietherapieën

De effectiviteit van artemisinine kan aanzienlijk toenemen in combinatie met andere chemotherapeutische middelen, immunotherapieën of natuurlijke stoffen die de ROS-productie verhogen. Het gebruik van combinatietherapieën kan leiden tot verbeterde responspercentages en minder bijwerkingen.

Chemotherapie: In combinatie met middelen zoals cisplatine of doxorubicine is gebleken dat artemisinine synergetische effecten heeft, wat leidt tot verhoogde celdood in kankercellen.

Natuurlijke stoffen: Combinaties met kruiden zoals paardenbloemwortel, berberine en kurkuma zijn veelbelovend gebleken, omdat ze de effectiviteit van artemisinine kunnen verhogen door de ijzeropname en ROS-productie te optimaliseren.

Veiligheid en bijwerkingen

Is Artemisia annua wel veilig zul je je misschien afvragen?

Klinische studies hebben over het algemeen aangetoond dat artemisinine goed wordt verdragen, met milde bijwerkingen zoals misselijkheid, duizeligheid en vermoeidheid. Het is echter belangrijk om de patiënt zorgvuldig te monitoren, vooral bij het combineren met andere therapieën.

De werkzame stof Artemisinine en zijn derivaten kunnen leverschade veroorzaken, al komt het relatief zelden voor bij normale therapeutische doses. Het risico hangt af van dosis, duur, combinatie met andere geneesmiddelen en individuele gevoeligheid.

Andere mogelijke bijwerkingen van artemisinine kunnen zijn:

Neveneffecten op bloedcellen: zoals een lichte daling van reticulocyten of hemoglobine.

Neurotoxische effecten: vooral bij hoge doses of langdurig gebruik (zeldzaam).

Hogere doses artemisinine (>200 mg/dag) verhogen risico op neurologische bijwerkingen.

Maag‑darmklachten: misselijkheid, braken, diarree.

Allergische reacties: huiduitslag of jeuk.

Voor de lever is het belangrijk te weten dat: AST/ALT (leverenzymen) soms tijdelijk kunnen stijgen; risico toeneemt bij combinatie met andere hepatotoxische middelen; leverfunctiecontrole wordt aangeraden bij langdurig gebruik of hoge doses.

Toekomstige richtingen

Er is een groeiende interesse in het verder onderzoeken van artemisinine en zijn derivaten in de oncologie. Toekomstige studies zullen zich richten op het verfijnen van toedieningsschema’s, het identificeren van de meest geschikte combinaties en het begrijpen van de moleculaire mechanismen achter de selectiviteit en werkzaamheid.

De Wageningen Universiteit zou werken aan het isoleren van het gen dat verantwoordelijk is voor de aanmaak van artemisinine uit Artemissia annua, om dit vervolgens in te brengen in wilde cichorei. Daardoor zou de opbrengst van artemisinine aanzienlijk stijgen, van ongeveer 7 naar 40 kilo per hectare.

Disclaimer

Dit bovenstaande epistel is bedoeld voor informatieve en educatieve doeleinden en is niet bedoeld als medisch advies. De inhoud is gebaseerd op de beschikbare wetenschappelijke literatuur en onderzoek maar kan fouten bevatten. Het is belangrijk om te benadrukken dat de effectiviteit en veiligheid van artemisinine en gerelateerde therapieën kunnen variëren per individu en afhankelijk zijn van specifieke medische omstandigheden.

Patiënten worden aangemoedigd om altijd een professionele zorgverlener te raadplegen voordat ze nieuwe behandelingen of supplementen overwegen. Dit artikel vervangt niet de noodzaak voor medische evaluatie, diagnose of behandeling door een gekwalificeerde arts.

De auteur is niet verantwoordelijk voor enige schade, letsel of negatieve gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de informatie in dit artikel. Het is essentieel om geïnformeerde beslissingen te nemen in samenwerking met uw zorgteam en om alle beschikbare opties zorgvuldig te overwegen.