De Revolutionaire Alfons Ven Kies voor Jezelf Methode in de Strijd Tegen Tal van Aandoeningen!
Het verhaal van Alfons Ven en zijn Immuunkuur
Dit is het bijzondere verhaal van Alfons Ven, een Belgische onderzoeker die na een bijna fatale elektrocutie een dertigjarige zoektocht begon. Een zoektocht die uiteindelijk leidde tot de ontwikkeling van een revolutionair preparaat: de Immuunkuur, met als kern het mysterieuze “Zout der Aarde”.
Het Begin: Van Ramp tot Roeping
In 1967, op 28-jarige leeftijd, overkomt Alfons Ven een vreselijk ongeluk. Hij wordt ernstig geëlektrocuteerd. De medische behandeling die volgt, blijkt desastreus. In plaats van te herstellen, gaat zijn gezondheid steeds verder achteruit. Uiteindelijk geven zijn artsen hem op. De reguliere geneeskunde staat met lege handen.
Dit dieptepunt markeert paradoxaal genoeg een nieuw begin. Alfons Ven besluit zijn gezondheid in eigen hand te nemen en begint een intensieve speurtocht naar alternatieve behandelmethoden. Hij verdiept zich in levend bloedanalyse, homeopathie, gedragswetenschappen en talloze andere richtingen. Hoewel hij regelmatig successen boekt, blijft hij keer op keer tegen beperkingen aanlopen.
Wat hem onderscheidt, is zijn aanpak: een open geest, gecombineerd met wetenschappelijke scholing, pragmatisme en een flinke dosis intuïtie. Deze combinatie brengt Alfons Ven op paden die anderen niet bewandelen en die wél de gezochte oplossingen blijken te bieden.
De Kern van zijn Onderzoek
Alfons Ven richt zich niet op het behandelen van individuele organen of symptomen. Zijn focus ligt op het centrale besturingssysteem van de mens – het overkoepelende regelsysteem dat alle processen aanstuurt. Hij zoekt naar de fundamentele wetmatigheden die ten grondslag liggen aan menselijke gezondheid.
Deze zoektocht brengt Alfons Ven in contact met bijzondere mensen en onverwachte kennisbronnen, waaronder de eeuwenoude traditie van de alchemie.
Niet de middeleeuwse kwakzalverij uit de geschiedenisboeken, maar een verfijnde tak van wetenschap waar nog altijd hoogopgeleide scheikundigen zich in stilte mee bezighouden.
De Geboorte van de Alfons Ven-kuur (1994)
Na jarenlang onderzoek en experimenteren ontwikkelt Alfons Ven in 1994 zijn eerste doorbraak: de Ven-kuur. Dit is een 28-dagen behandeling bestaande uit melksuikerkorreltjes die geïnformeerd zijn met essences uit de natuur.
Hoe werkt de Alfons Ven-kuur?
De kuur reactiveert het individuele regelsysteem van de mens en bevrijdt het van blokkades en beperkingen die zich tijdens het leven hebben opgebouwd.
Het gevolg is opmerkelijk: niet alleen verdwijnen veel lichamelijke klachten, ook mentaal en emotioneel treedt vaak een duidelijke verbetering op.
De resultaten overtreffen regelmatig alle verwachtingen. Mensen van over de hele wereld melden hun ervaringen terug. Zelfs kankerspecialisten in Amsterdam en Keulen valt op dat hun patiënten die de Ven-kuur van Alfons Ven gebruiken – naast de reguliere behandeling – opmerkelijk veel beter functioneren.
Dit was precies zoals Alfons Ven het bedoeld had: als aanvullende behandeling, niet als vervanging van reguliere medische zorg.
De Cruciale Vraag
Midden 2003 krijgt Alfons Ven bezoek van de kankerspecialist uit Keulen. Deze arts heeft één specifieke vraag: zou het mogelijk zijn een preparaat te ontwikkelen dat nog gerichter werkt op het immuunsysteem?
Deze vraag houdt Alfons al jaren bezig. Hij weet in welke richting de antwoorden liggen, maar de puzzel is nog niet compleet. De vraag van de specialist geeft hem de impuls om opnieuw aan de slag te gaan.
Het Mineralenprobleem
Alfons Ven is ervan overtuigd dat het immuunsysteem afhankelijk is van vitale katalysatoren die zowel afbraak- als opbouwprocessen in het lichaam reguleren. Deze katalysatoren zijn op hun beurt weer afhankelijk van mineralen.
Maar hier zit meteen het probleem: negen van de tien mineralen zijn giftig voor de mens. Het gebruik ervan lijkt daarom onmogelijk.
De oplossing: humanisering van mineralen
Alfons Ven ontwikkelt een unieke methode om mineralen te ‘vermenselijken’ of te ‘humaniseren’, waardoor ze ontgift worden. Deze gehumaniseerde mineralen maken het mogelijk om vastgelopen processen in het immuunsysteem opnieuw te starten en te reactiveren. Eenmaal herstart, kan het lichaam deze functies zelfstandig voortzetten.
Katalysatoren: Het Verhaal van de As en de Suiker
Om het principe van katalysatoren uit te leggen, gebruikt Alfons Ven een pakkend voorbeeld:
Strooi as over een klontje suiker, en het suiker zal gaan ‘verbranden’. De as fungeert als katalysator – een stof die een proces op gang brengt zonder zelf te veranderen. Maar let op: leg de as en het suiker apart, en er gebeurt niets. De as moet als een mantel om het suiker worden aangebracht.
Dit principe geldt ook in het menselijk lichaam. Mineralen die zelf een transformatie hebben ondergaan, kunnen als katalysator dienen om vastgelopen processen weer op gang te brengen. De as kan verbranden omdat hij zelf het verbrandingsproces heeft doorlopen. Het mineraal kan omvormen omdat het zelf is omgevormd.
De vraag die resteert: welk omvormingsprincipe heeft het mineraal nodig om als katalysator te kunnen dienen?
De Ontmoeting met Jan: Alchemie wordt Werkelijkheid
Het antwoord op deze vraag vindt Alfons Ven niet in de traditionele scheikunde, maar in de alchemistische traditie. Zijn inzichten krijgen vorm wanneer een bijzondere persoon zijn pad kruist: Jan, een gepromoveerd scheikundige die ook alchemist blijkt te zijn.
Het begin van een samenwerking
Jan heeft innerlijke problemen en vraagt Alfons Ven om hulp. Maandenlang spreken ze elkaar, en Jan komt er helemaal bovenop. Uit dankbaarheid vraagt hij wat hij terug kan doen. Alfons vertelt over zijn zoektocht naar de regelende principes in de mens – zijn ‘menscybernetica’. Jan blijkt precies de expertise te hebben die Alfons Ven nodig had.
Jan komt bij het gezin wonen en richt een laboratorium in. Een essentiële samenwerking begint. Op een dag komt Jan uit de tuin met een bundel vers gemaaid gras.
“Waarvoor moet dat dienen?” vraagt Alfons.
“Om wijngeest van te maken,” antwoordt Jan kalm.
Alcohol uit gras? Alfons Ven heeft er nog nooit van gehoord. Jan legt uit dat koeien gras omzetten in melk, maar dat je gras evengoed kunt transformeren tot alcohol. En zo gebeurt het.
Na verloop van tijd vertelt Jan dat de traditionele scheikunde tekortschiet voor wat Alfons zoekt. Ze moeten verder via de methodes van de alchemie. Alfons Ven moet even slikken. Alchemie? Associeert hij dat niet met middeleeuwse kwakzalverij?
De Waarheid over Alchemie
Jan legt uit dat alchemie een serieuze, eeuwenoude wetenschappelijke traditie is waar nog altijd hoogbegaafde geleerden zich mee bezighouden. Zelfs Thomas van Aquino was in de 13e eeuw een fervent alchemist, voordat hij zich bekeerde tot het christendom.
Hun samenwerking duurt vier jaar, maar dan lopen ze vast. De wegen scheiden. Alfons Ven was uitgeput – niet alleen door zijn eigen gezondheid, maar ook door de intensieve begeleiding van cliënten in zijn praktijk.
De Verhuizing naar de Ardennen: Terug naar de Natuur
Alfons Ven en zijn gezin nemen een radicaal besluit: ze verlaten alles en verhuizen naar de Ardennen. Terug naar de natuur is zijn intuïtie om te overleven. De overstap vraagt enorme offers en ze moeten grote weerstanden overwinnen, maar de keuze blijkt een zegen.
“Wanneer je je respectvol onderdompelt in de natuur, wordt deze meer en meer je bondgenoot,” zo ervaart Alfons.
De Doorbraak
In de jaren die volgen krijgen zijn inzichten steeds meer vorm. Dan, plotseling, is de inspiratie daar: zo moet het! Hij werkt het concept volledig uit en ontwikkelt een methode om regelende informatie uit de natuur over te brengen op melksuikerkorreltjes.
Wanneer de eerste middelen gereed zijn, is hijzelf zijn eerste proefpersoon. Op de tiende dag gebeurt iets bijzonders: zijn vreselijke, dagelijkse astma-aanvallen verdwijnen. Ze komen nooit meer terug. Een mist trekt op, in én rondom hem. Hij komt meer en meer in focus.
“Een ongelooflijke ervaring,” beschrijft hij het. “Dat dit na al die jaren toch nog mogelijk was!”
Dit wordt de basis van de Ven-kuur: een 28-dagen behandeling die zorgt dat alles wezenlijk beter wordt ‘geregeld’ in de mens. Bij de één verdwijnt astma, een ander kan beter leren, weer anderen komen uit een diep dal helemaal bovenop.
Alfons Ven Geïnterviewd door Luc Sala
Terug naar de Mineralen: Op Zoek naar de Witte Raaf
De vraag naar de juiste katalysatoren en de toepassing van mineralen blijft Alfons Ven bezighouden. Dokter Jan had tijdens zijn alchemistische periode vooral gewerkt aan het ontsluiten van het plantenrijk. Het mineralenrijk was hij niet toegekomen. Hij wist wel dat het mogelijk moest zijn, maar dat het een langdurig traject zou worden.
Het alchemistische uitgangspunt
“Alles in deze wereld bestaat uit geest, ziel en lichaam. Die drie kunnen gescheiden, gezuiverd en, zo men wil, terug herenigd worden.”
Een voorbeeld met wijn verduidelijkt dit principe:
- De Geest: De alcohol in wijn kan gedestilleerd worden
- De Ziel en het Lichaam: Wat overblijft kan tot as worden gereduceerd
- Uit de as kunnen spierwitte kristallen worden geëxtraheerd: dit is de ziel van de wijn
- Hereniging: Deze zielkristallen kunnen weer verenigd worden met de gedestilleerde alcohol
Het resultaat is een heilzaam middel zonder de fysieke bezwaren van wijn. Dit proces vraagt echter een enorme toewijding en kan alleen door zeer ontwikkelde beoefenaars succesvol worden uitgevoerd.
De zoektocht naar een specialist
Alfons Ven had iemand nodig met deze zeldzame vaardigheden om hem te helpen met het ontsluiten van fysiek giftige mineralen. Het is zoeken naar een witte raaf. Maar – op een manier die hij omschrijft als “een verhaal apart” – kruist deze persoon zijn levenspad.
Deze specialist kan mineralen zo behandelen dat alle gif verdwijnt en alleen de reine ziel overblijft.
Het Puzzelstuk dat Ontbrak: Regie voor de Katalysatoren
De eerste proeven met de gezuiverde mineralen leveren weinig op. Toch weet Alfons Ven dat er grote mogelijkheden in schuil gaan. Wat ontbreekt er?
Dan begrijpt hij het: de katalysatoren zijn als acteurs die hun rol niet kennen, niet weten hoe en waar ze moeten spelen. Wat ontbreekt is richting, regie, aansturing.
Alfons Ven laat dokter Jan de ‘katalysatorregisseurs’ bereiden. Vijftien ingrediënten worden verenigd. Maar ook dit preparaat werkt nog niet naar behoren. Het werkt op mineraal niveau, maar niet op menselijk niveau.
De oplossing: humanisering
Het katalysatormineraal moet worden omgewerkt naar een plantaardig niveau, daarna naar een dierlijk en uiteindelijk naar een menselijk niveau. Alleen na deze ‘vermenselijking’ kan het middel werken zonder dat eerst een omzetting door het lichaam nodig is.
Tijd voor een proef op de som!
Focus op het Immuunsysteem
In 2003 krijgt Alfons Ven bezoek van een begaafde kankerspecialist uit Keulen. Hij heeft opgemerkt dat patiënten die bij hem in therapie zijn en tegelijkertijd de Ven-kuur gebruiken, het opmerkelijk goed doen. Dit heeft hem nieuwsgierig gemaakt.
De specialist legt uit: “Bij kanker en andere ernstige kwalen komt het vooral aan op de werking van het immuunsysteem. En juist op dat gebied sta ik, ondanks alle vooruitstrevende methodes, praktisch met lege handen.”
Alfons vertelt dat hij op het goede spoor is, maar nog niet helemaal klaar. Wanneer het zover is, zal hij het laten weten.
De proeven beginnen
Alfons Ven geeft het preparaat met de gezuiverde katalysatoren aan een groep proefpersonen die bereid zijn alles te proberen om hun toestand te verbeteren. Net als hijzelf ervaren ze een lichte, doffe druk in het voorhoofd.
Door de katalysatorkuur gebeurt er van alles tegelijk – logisch wanneer processen vanuit stilstand weer op gang komen. Het gaat om diepgaande effecten en een hoog tempo van verandering.
Ze beginnen het middel eenmaal per dag in te nemen, maar dit blijkt te snel. Om de drie dagen is voldoende. Toch verdwijnt de doffe druk in het voorhoofd niet.
Alfons Ven weet zeker dat dit katalysatorconcept het immuunsysteem kan herstarten en dat de potentiële mogelijkheden groot zijn. Maar is er nog een ontbrekende schakel? En waar moet deze gevonden worden?
Het antwoord komt uit onverwachte hoek.
Het Telefoontje van de Podoloog: Een Medisch Wonder
Kanker is een woekeringproces, maar naast woekering is er ook afbraak – bijvoorbeeld van botten. Jaren eerder had Alfons ontdekt dat opbouw en afbraak onder controle staan van hetzelfde regelmechanisme en dat dezelfde stoffen daarbij betrokken zijn.
Deze kwestie blijft hem bezighouden. Dan krijgt hij een bijzonder telefoontje.
Een podoloog die de Ven-kuur heeft afgerond, belt: “Weet je, Alfons, uw kuur heeft voor mij een medisch wonder verricht.”
“En wat mag dat wel zijn?”
Het blijkt dat hij al tientallen jaren ernstig contacteczeem aan zijn handen heeft – zeer storend bij zijn werk als voetverzorger. Omdat hij ervan uitging dat er toch niets aan te doen was, had hij dit niet vermeld bij de aanvraag van de Ven-kuur.
Nu is het eczeem volledig verdwenen. De reden? Zijn immuunsysteem werkt weer beter.
De belletjes gaan rinkelen
Welke ingrediënten waren verantwoordelijk voor dit onverwachte effect? In zijn kuur had Alfons een nieuw element geïntegreerd om het proces van woekering en afbraak beter onder controle te krijgen. Omdat hij er niet zoveel van verwacht had, was het bij hem op de achtergrond geraakt.
Nu gaan alle alarmbellen af.
De Ontdekking: Herstructurering en Wederopbouw
Alfons Ven neemt het ‘vergeten’ ingrediënt apart, stelt er een middel mee samen en probeert het uit op enkele vrijwilligers.
Eerste resultaten:
Bij zijn vrouw verdwijnen na twee weken de pijnlijke tintelingen in haar armen die haar vaak het slapen belemmerden. Bij Alfons Ven zelf worden peesverhardingen soepeler.
Het onverwachte wonder
Wat hem het meest verwondert, is een verandering die hij niet had zien aankomen. Ze rijden Brussel uit wanneer hij een gemeentenaam ziet.
Zonder nadenken vertelt hij zijn vrouw dat hij daar ooit een papierfabriek had geautomatiseerd en dat hij een vriend de kans had gegeven daar directeur te worden. Hij noemt zelfs de naam.
Zijn vrouw kijkt hem ongelovig aan. Had hij iets vreemds gezegd? Zeker.
Tot op die dag was alles van vóór zijn elektrocutie in zijn geheugen totaal vervaagd. Hij had er géén herinneringen aan. En nu benoemde hij alles, inclusief namen.
Er was iets gebeurd. Zijn hersencellen lieten weer informatie toe- en doorstromen. Dat kon alleen dankzij een fundamentele herstructurering van zijn hersencellen. En deze herstructurering hield rechtstreeks verband met het middel dat hij sinds enkele weken uitprobeerde.
De sleutelwoorden
Geordende wederopbouw en herstructurering blijken de sleutelwoorden. Alfons is een zeer bijzondere stof op het spoor.
Het “Zout der Aarde”: De Kroon op het Werk
Fundamentele verbeteringen zoals het terugkrijgen van verloren herinneringen roepen meteen veel vragen op. Welk onalledaags principe zit hierachter dat zulke bijzondere resultaten oplevert?
Alfons ontdekt dat het hier gaat om een stof die hij het “Zout der Aarde” noemt – een begrip met een alchemistische en bijbelse achtergrond.
Alchemistische traditie
In de alchemie noemen ze dit ‘zout’ ook wel het ‘filosofische body-zout’. Het is géén plantenzout zoals we dat kennen van Dr. Schüssler en zijn therapie. Het is een bijzonder zout dat in de mens aanwezig moet zijn om de vereniging tussen ziel en geest te voltrekken.
De alchemisten weten van het bestaan van deze stof en dat ze deelneemt aan essentiële processen, maar de exacte katalysator kennen ze niet – welke vorm het heeft en hoe je het kunt afzonderen.
Bijbelse betekenis
In de Bijbel komt de term “Zout der Aarde” ook voor, maar daar gaat het meer over de symbolische kant. Christus noemt zijn apostelen het “Zout der Aarde”.
Met zijn huidige kennis interpreteert Alfons Ven dit vrij als: ‘Jullie Apostelen zijn de waarborg voor een structurele en ordelijke verspreiding van mijn leer.’
Hoe Werkt het “Zout der Aarde”?
De functie: geordende fixatie. Het “Zout der Aarde” is in het menselijk lichaam de brenger van geordende fixatie. Je kunt het vergelijken met cement dat, samen met mortel en stenen, zorgt voor de stevigheid van een bouwwerk.
De vergelijking met ijzer: Zoals ijzer de katalysator is die het mogelijk maakt dat de geest in de materie komt (incarnatie), zo zorgt het “Zout der Aarde” voor de binding tussen geest en ziel, voor de fixatie.
Kristal of metaal?
Dit ‘zout’ bepaalt hoe atomen zich organiseren. Dezelfde atomen kunnen uitgroeien tot een kristal of tot een metaalvorm. De atomen zijn in beide gevallen gelijk, en toch is er iets dat het verschil maakt. De manier waarop de cellen met elkaar verbonden zijn, is bepalend – en dat wordt bepaald door het “Zout der Aarde”.
In zijn primairste vorm verbindt het “Zout der Aarde” zich met alles. Wat we in de natuur van dit ‘zout’ te zien krijgen, zijn de verbindingen tussen cellen.
Van Mineraal naar Mens: Het Humaniseringsproces
Om tot de oorspronkelijke vorm van het “Zout der Aarde” te komen, moet het ontsloten en vermenselijkt worden.
Het proces:
- Vertrekpunt: Een grovere vorm waarin nog gif aanwezig is.
- Zuivering: Het gif wordt verwijderd.
- Raffinering: Verdere verfijning tot het in veredelde vorm overblijft.
- Resultaat: Witte kristallen die, net als zout, oplosbaar zijn in water.
Planten, en ook het ‘plantaardige aspect’ in de mens, weten met zo’n oplossing onmiddellijk raad. Maar de mens kent ook het dierlijke aspect, en daarom was het nodig om het ‘zout’ ook naar dat niveau op te waarderen.
De Immuunkuur: Alle Puzzelstukken op hun Plaats
Na deze bewerkingen had Alfons eindelijk alle ingrediënten voor de Immuunkuur compleet:
- De katalysatoren – om vastgelopen processen te herstarten.
- De regisseurs – om de katalysatoren de juiste richting te geven.
- Het “Zout der Aarde” – voor wederopbouw en herstructurering van cellen.
- Ondersteunende bouwstenen – voor optimale werking.
Het resultaat werd een 28-dagen kuur met daarnaast een dispenser met korreltjes.
Voorjaar 2004: De ontwikkeling is volledig afgerond. Het middel heeft zijn definitieve vorm gekregen, en de weg ernaar toe – het hoe en waarom – staat op papier.
Kanker en het “Zout der Aarde”
De vraag die iedereen bezighoudt: helpt dit “Zout der Aarde” bij kanker? Kan het deze ziekte voorkomen?
Het eerlijke antwoord
Op zichzelf niet, maar in combinatie met de katalysatoren, de ‘regisseurs’, de bouwstenen en andere ondersteunende elementen is dit zeker niet helemaal uitgesloten.
De combinatie draagt de naam Immuunkuur: ze kan het afweersysteem herstarten en activeren. Daardoor is de kuur nuttig bij een hele reeks ernstige aandoeningen, maar evenzeer aan te bevelen om deze te voorkomen.
Belangrijk uitgangspunt
Net als de Ven-kuur werkt de Immuunkuur perfect als additieve kuur bij reguliere hulp. Ze vervangt geen medische behandeling, maar ondersteunt deze. Daarom is dit unieke aanbod voor iedereen nuttig.
Realistische verwachtingen
Voor ieder die worstelt met een ernstige aandoening: het is goed weer hoop te putten uit de nieuwe mogelijkheden van de Immuunkuur. Het is echter belangrijk de verwachtingen niet te hoog te leggen om teleurstellingen te voorkomen.
Het lichaam is niet altijd in staat een draai van 180° te maken. Maar het is goed te beseffen dat de Immuunkuur in alle gevallen bijzondere ondersteuning geeft in de strijd voor verbetering en meer kwaliteit van leven.
Ondermijnende Factoren: De Verborgen Vijanden
Bij problemen of ziekten spelen steeds twee factoren een rol:
- De aanval van buitenaf – ziekteverwekkers, giftige stoffen, etc.
- Het terrein – de sterkte van het eigen afweersysteem
Ziekteverwekkers breken makkelijker door op een verzwakt terrein. Zo staan mentaal zwakken meer open voor invloeden van buitenaf.
Factoren die het terrein bepalen:
- Aanleg en erfelijkheid
- Leefomstandigheden
- Intensiteit en kracht van de aanvallen
Sluipende ondermijnende factoren
Er zijn ook ondermijnende factoren die niet direct zichtbaar zijn. Ze kunnen jarenlang sluipend hun vernietigende werk doen zonder dat je het opmerkt. Soms zijn ze zo subtiel dat ze ontsnappen aan de meest diepgaande onderzoeken.
Voorbeelden van sluipende factoren:
- Allergiemiddelen: Middelen die je resistent maken tegen allergieën via injecties of neusdruppels.
- Homeopathische nosodes: Verdunningen van menselijke ziekteverwekkers zoals Carcinosinum. (gemaakt van menselijke kankercellen)
- Colloïdaal zilver en goud: Ook goudinjecties die sommige reumatologen nog steeds geven.
- Zware metalen: In crèmes tegen zonnebrand en andere producten.
- Chemie via voeding en lucht: Niemand ontsnapt hier meer aan.
Alfons Ven zag de Immuunkuur als een heel belangrijke remedie om de aangerichte schade zo goed mogelijk te herstellen.
Tekort aan het “Zout der Aarde”: De Gevolgen
Het “Zout der Aarde” is een zeer broos en kwetsbaar zout. Het staat aan het begin van de clustering van atomen. Als het ontaard door ondermijnende invloeden, wordt het krachteloos.
De gevolgen: Dit heeft zijn weerslag op de werking van het immuunsysteem. Een verzwakt immuunsysteem opent de deur voor een reeks ernstige aandoeningen, waaronder kanker.
Bij auto-immuunaandoeningen: De combinatie van ingrediënten in de Immuunkuur helpt bij auto-immuunaandoeningen. Een voorbeeld: een vrouw met zo’n aandoening zag haar toestand verslechteren ondanks regelmatige bloedtransfusies. Na twee kuren Immuunkuur bleek ze gezond.
‘Bevrijding’ en ‘Zingeving’: Het Onverwachte Extra
Alfons Ven had nog iets opmerkelijks ontdekt over het “Zout der Aarde”.
Gepolariseerd licht uit de kosmos: Informatie uit de kosmos kan als gepolariseerd licht in de atoomstructuur binnenkomen dankzij het “Zout der Aarde”. Als dit licht door gebrek aan dit zout verstrooid wordt, ontstaat er een soort duisternis. Men leeft als het ware in en onder een duistere wolk.
De gevolgen van deze duisternis: De doelgerichtheid in het leven valt weg. De zin van het leven komt op alle mogelijke manieren ter discussie te staan. Mentale en geestelijke verwarring.
Het “Zout der Aarde” helpt deze mentale en geestelijke duisternis op te klaren en biedt een startpunt voor het vinden van zingeving in het eigen leven.
Bevrijdingen op alle niveaus
Alfons Ven heeft inmiddels verschillende ‘bevrijdingen’ dankzij het “Zout der Aarde” in de Immuunkuur mogen meemaken. Ontroerende verhalen van bevrijdingen op allerlei gebieden: sociaal, seksueel en geestelijk.
Een sprekend voorbeeld:
Een vrouw heeft aphteuze stomatitis (zweertjes in de mond) waardoor ze al jaren haast niet meer kan eten. Verschillende Ven-kuren hadden nauwelijks verbetering gebracht. Met één Immuunkuur is het probleem verholpen.
Ze vertelt erbij: “Ik heb altijd in en onder een duistere wolk geleefd, dacht dat het zo hoorde. Het was een deel van mijn leven en ik ging ervan uit dat hier niets aan te doen was. Met de Immuunkuur is dit opgeklaard. Ik heb me nog nooit zo bijzonder en gelukkig gevoeld. Ik ervaar de kuur als een regelrechte bevrijding.”
Terugblik op een Lange Tocht
“Vraagt en ge zult verkrijgen” – een bekende bijbelse uitdrukking die volledig van toepassing is op het leven van Alfons. Zijn vraag naar de samenhangen in het sturende systeem van het menselijk lichaam begint lang geleden.
“Klop en er zal worden opengedaan” – hij is blijven kloppen.
“Zoek en ge zult vinden” – alleen God weet hoe intensief hij gezocht heeft en hóe hij heeft ‘mogen’ vinden.
Een kwarteeuw
De tijdspanne tussen zijn eerste vraag en het vinden nam ruim een kwarteeuw in beslag. Op zichzelf niet lang, gemeten naar Gods molen die langzaam maar zeker draait.
Vallen en opstaan
Het is een boeiende zoektocht geworden, zoals altijd gepaard gaand met vallen en opstaan, met de nodige weerstand. Maar die weerstand spoorde hem steeds weer aan om verder te gaan.
Dankbaarheid
Alfons Ven was grote dank verschuldigd aan alle bijzondere mensen die zijn levenspad kruisten en hem verder hielpen op zijn ontdekkingsreis.
Pasen 2004: Een Nieuwe Betekenis
Alfons Ven schreef dit verhaal op tijdens de Paasdagen van 2004, met grote dankbaarheid en veel enthousiasme.
“Pasen heeft voor mij een nieuwe betekenis gekregen. Er viel nieuw licht op de bevrijdende kracht die erachter steekt.”
Voor hem is de ontdekking van het “Zout der Aarde” en de Immuunkuur een droom die werkelijkheid is geworden. Hij ziet het als een fantastische mogelijkheid, een kans voor meer kwaliteit van leven.
Wat deze combinatie van het “Zout der Aarde” en de katalysatoren verder nog kan opleveren, zal de toekomst uitwijzen.
Dit verhaal is samenvattende bewerking van het originele door Alfons Ven geschreven en illustreert hoe persoonlijke crisis kan leiden tot baanbrekend onderzoek, en hoe oude wijsheid en moderne wetenschap elkaar kunnen versterken in de zoektocht naar gezondheid en welzijn.
Leestip: Een Epistel; Duo Kruiden die een Volwaardig Alternatief Vormen voor Traditionele Antibiotica.
© 2026 Dit artikel mag worden gedeeld en aangepast onder voorwaarde van naamsvermelding Xodar en linkverwijzing naar de originele bron.
admin
Lees de hele tekst hier; https://www.heuresis.nl/alfons-ven-zout-der-aarde/