ORMUS Een Bijzonder Materiaal

De volgende tekst komt uit een verslag van een lezing van David Hudson die hij in 1995 in Portland gaf. Hij vertelt over de eerste experimenten met het ORMUS bij zieke mensen. Keer op keer benadrukt Hudson dat hij geen arts is en dat zijn conclusies niet medisch onderbouwd zijn. Het is het verhaal van zijn eigen ervaringen. 

Korte inleiding: David Hudson geboren in een rijke agrarische familie, erfde meer dan 7.000 acre land in de Yuma Valley in Phoenix omgeving van Arizona. Hudson gebruikte vanwege de sterk alkalische bodem uiterst geconcentreerd zwavelzuur — 93 procent, tegenover de 40 à 60 procent die men aantreft in gewone autobatterijen. Hij bracht het in enorme hoeveelheden op zijn akkers aan, met vrachtwagens en trailers tegelijk, en injecteerde tot dertig ton per acre in de grond.

Bij het experimenteren met verschillende technieken op zijn land stuitte hij naar eigen zeggen op iets opmerkelijks: elementen (die hij later zou patenteren onder de noemer ORME’s) die zich op een manier gedroegen die hij nog nooit eerder had waargenomen. Meer daarover lees je op deze pagina.

David Hudson raakte diep gefascineerd door dit ormus materiaal. Wat zou er gebeuren als we het aan mensen zouden geven? Omdat het geen metaal-metaalverbinding is, heeft het geen eigenschappen van zware metalen.

David’s Eerste ORMUS Experiment: Een Golden Retriever

We begonnen met een golden retriever die ernstig ziek was. De hond leed aan tekenkoorts, dalkoorts en een groot abces op zijn zij. Geen enkele dierenarts kon een medicijn vinden dat hielp tegen deze combinatie van ziektes, en ze hadden de behandeling opgegeven.

We startten met dagelijkse injecties van één cc met één milligram van het witte ormus poeder: één injectie direct in de tumor en één in de bloedbaan. Na anderhalve week waren de tekenkoorts en dalkoorts verdwenen, en de tumor kromp. We stopten met de behandeling, maar toen de symptomen een week later terugkwamen, hervatten we de ormus injecties. Deze keer zetten we de behandeling een week langer door, en daarna kwam het nooit meer terug. De hond knapte volledig op, dankzij een specifieke ormus.

Toepassingen bij AIDS-patiënten

De arts waarmee we samenwerkten was diep onder de indruk. Hij had een assistent in zijn praktijk die binnen enkele dagen zou overlijden aan AIDS. De man kreeg intraveneuze voeding, kon niet praten en zich niet aankleden. De dokter besloot hem een kleine hoeveelheid van het ormus materiaal te geven.

Anderhalve week later had de patiënt alle infusen verwijderd, at hij weer normaal, kleedde zich zelf aan en voelde zich goed. Anderhalve maand later vloog hij naar een familiebruiloft in Indiana, zonder dat iemand wist dat hij AIDS had.

Een Patiënt met Kaposi-sarcoom

Hierna behandelden we een patiënt met Kaposi-sarcoom (KS), een vorm van huidkanker waarbij je overal laesies krijgt. Deze man had meer dan dertig laesies verspreid over zijn lichaam. We gaven hem dagelijks één milliliter van een specifieke ormus in zijn bloedbaan. Na anderhalve maand was er geen actieve KS meer aanwezig in zijn lichaam. Dit is opmerkelijk, omdat bestraling normaal gesproken de enige behandeling is, met beperkte mogelijkheden vanwege maximale stralingsdoses.

Een Bijzondere Vrouwelijke Patiënt

We werkten ook met een vrouw die het HIV-virus had opgelopen via een in-vitrofertilisatiebehandeling aan de Universiteit van Arizona. Van de tien vrouwen die sperma van een besmette donor ontvingen, was zij de enige die AIDS ontwikkelde. Ze had de ziekte al elf jaar en haar toestand verslechterde. Haar witte bloedcellen en T-cellen vertoonden klassieke AIDS-symptomen.

Bij orale toediening van het ormus materiaal zagen we geen verandering in haar bloedwaarden. Bij injectie van de specifieke ormus steeg haar aantal witte bloedcellen echter dramatisch: van 2.200 naar 6.500 in anderhalf uur tijd. Na een maand wilde ze overstappen op injecties om haar bloedwaarden te verbeteren.

Tegelijk met de eerste ormus injectie namen we bloedmonsters voor analyse van de virale lading per milliliter bloed. Ze kreeg hoge koorts na de eerste injectie, dus halveerden we de dosis ormus. Helaas kreeg ze de volgende dag epileptische aanvallen en overleed ze. Later hoorde ik dat mensen die AZT hebben gebruikt, hersenletsels en Hodgkin-lymfomen in de hersenen kunnen ontwikkelen. Alles wat het immuunsysteem sterk stimuleert, kan bij hen aanvallen veroorzaken. Sindsdien geven we geen injecties meer aan mensen die AZT hebben gebruikt.

De labanalyse die later terugkwam, toonde aan dat haar virale lading zo laag was dat ze volgens de resultaten niet eens wist dat ze AIDS had. Omdat we vooraf geen analyse hadden uitgevoerd, besloten we voortaan alleen met ormus te behandelen na laboratoriumonderzoek.

Een Man met Hoge Virale Lading

We werkten met een man met een virale lading van 57.000 viruskopieën per milliliter bloed. Hij was zo zwak dat hij nauwelijks kon lopen en een wandelstok gebruikte. De arts gaf hem nog twee tot drie weken te leven. Hij nam het ormus materiaal oraal in, vijftig milligram per dag. Het duurde ongeveer zestig dagen voordat de virale lading begon te dalen. Daarna daalde het elke dertig dagen met 30%. Na zeven maanden was de virale lading zo laag dat het virus niet meer detecteerbaar was in zijn bloed.

Kankerpatiënten

Ik wil benadrukken dat ik geen arts ben en ook geen interesse heb om dokter te worden. Mijn enige interesse was of dit ormus materiaal werkt.

Een arts in Noord-Phoenix gaf twee flesjes van het gedroogde ormus materiaal aan twee kankerpatiënten, beiden met borstkanker.

De Tweeënveertigjarige Vrouw

De eerste vrouw had twee jaar eerder haar borst laten verwijderen en was uitgebreid bestraald. Twee jaar later had ze pijn in haar nek en ribben. Een chiropractor kon niet helpen. Uiteindelijk diagnosticeerde een oncoloog kanker in haar nek, schouder, rug, wervelkolom en ribben. Hij vertelde haar dat het stadium vier was en dat ze haar zaken op orde moest brengen. Chemotherapie was mogelijk, maar de vooruitzichten waren slecht.

Ze kreeg capsules van de arts, goed voor anderhalve maand behandeling. Ze nam honderd milligram per dag. Na anderhalve maand ging ze terug naar de oncoloog: nergens in haar lichaam was nog kanker te vinden. Ik kende deze vrouw niet eens en was niet betrokken bij haar behandeling. Ze belde me op en zei: “Meneer Hudson, ik weet niet wie u bent of wat dit materiaal is, maar het is werkelijk fantastisch.”

Universitair onderzoek naar behandeling kanker met ormus

Bij de tweede vrouw leek het materiaal aanvankelijk niet te werken. We deden toen kankeronderzoek met muizen aan de Universiteit van Chicago. Bij ongeveer de helft van de muizen verdween de kanker, maar bij de andere helft groeide de kanker juist sneller. Aan het einde van het onderzoek injecteerden de onderzoekers de muizen met oestrogeen, wat de kankers nog sneller had moeten laten groeien. In plaats daarvan waren alle kankers binnen 24 uur verdwenen zodra het oestrogeen hun lichaam bereikte.

Ik raad daarom iedereen boven de veertig sterk aan om DHEA of een vrouwelijk hormoon te nemen, omdat hormonen een belangrijke rol lijken te spelen bij de behandeling van borstkanker. Ik presenteer dit niet als wetenschappelijk bewezen informatie, maar als mijn persoonlijke ervaring.

Alvleesklierkanker

We hadden ook een arts in Florida die het materiaal vorig november gaf aan een patiënt met alvleesklierkanker. De man viel dramatisch af en niemand verwachtte dat hij het zou overleven. Na zestig dagen van het materiaal slikken was hij weer volledig aangekomen en ging het uitstekend met hem. De arts begreep het niet, maar was verbijsterd dat dit mogelijk was, omdat vrijwel niemand alvleesklierkanker overleeft.

Een Filosofische Kijk op Genezing

Dit materiaal is geen anti-iets. Het is niet anti-AIDS of anti-kanker. Het is pro-leven. Het is letterlijk de geest. Het materiaal is er niet om AIDS te genezen. Het is er niet om kanker te genezen. Het materiaal is er om ons lichaam te perfectioneren. Het helpt ons lichaam terug te keren naar de staat waarin het hoort te zijn. Het is ons eigen immuunsysteem dat de ziekte bestrijdt en geneest.

Als je het DNA in elke cel van je lichaam kunt corrigeren, als je de schade kunt herstellen die kanker heeft veroorzaakt, als je de schade door virussen kunt herstellen, dan word je letterlijk een geperfectioneerd wezen. Je keert terug naar de oorspronkelijke gezonde staat waarin je hoorde te zijn.

Dit is geen medicijn in de traditionele zin. Dit ormus materiaal is eigenlijk een filosofisch materiaal. Het is er om de mensheid te verlichten en het bewustzijn te verhogen. Als het daardoor ziekten geneest, dan is dat een welkom gevolg. P.s. de genoemde ormus is niet vergelijkbaar met de ormus die via de wet-methode van Barry Carter uit bijvoorbeeld dode zeezout wordt bereidt !

N.B. Deze bovenstaande ervaringen met de mysterieuze ormus substantie van David Hudson zijn bedoeld voor informatieve en educatieve doeleinden en is niet bedoeld als medisch advies. De inhoud is gebaseerd op de beschikbare openbare literatuur maar kan fouten bevatten. Het is belangrijk om te benadrukken dat de effectiviteit van genoemde ormus product eigenschappen wetenschappelijk niet gesteund worden.

Dit artikel vervangt niet de noodzaak voor medische evaluatie, diagnose of behandeling door een gekwalificeerde arts.

De auteur is niet verantwoordelijk voor enige schade, letsel of negatieve gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de informatie hier getoond. Het is essentieel om geïnformeerde beslissingen te nemen in samenwerking met uw zorgteam en om alle beschikbare opties zorgvuldig te overwegen.